โครงการนี้พัฒนาสวนผลไม้ตัวอย่างที่รับมือความผันผวนของสภาพอากาศได้ดีขึ้น โดยผสานข้อมูลจากเซ็นเซอร์หลายชนิด (sensor fusion) ได้แก่ ความชื้นดิน โปรไฟล์อุณหภูมิในเรือนยอด ความเข้มแสง ลม และค่าการนำไฟฟ้าของดิน รวมทั้งภาพถ่ายมัลติสเปกตรัมจากโดรน เพื่อประเมินดัชนีความเครียดของพืชแบบรายแปลง ระบบ AI วิเคราะห์ข้อมูลแบบเรียลไทม์เพื่อคาดการณ์ “ช่วงเสี่ยง” ของช็อกความร้อนและการขาดน้ำ แล้วสั่งปรับรดน้ำแบบจุด (pulse irrigation) และสั่งงานม่านบังแดดอัจฉริยะให้เปิด–ปิดตามกำลังแสงจริง ลดการสูญเสียน้ำโดยไม่จำเป็น พร้อมบันทึกข้อมูลการตอบสนองของพืชเพื่อปรับแต่งโมเดลให้เหมาะกับพันธุ์ทุเรียน มะม่วง และส้มโอซึ่งมีสรีรวิทยาต่างกัน

ด้านพลังงาน โครงการติดตั้งไมโครกริดโซลาร์ 420 kWp พร้อมแบตเตอรี่ 0.9 MWh เพื่อป้อนพลังงานให้ปั๊มน้ำแรงดันสูงและระบบควบคุมตลอด 24 ชั่วโมง รวมทั้งตั้งกฎการใช้พลังงานอัตโนมัติให้ชาร์จช่วงแสงแดดพีก และปล่อยพลังงานช่วงความต้องการสูงของปั๊มและสถานีทำความเย็นผลผลิตหลังเก็บเกี่ยว (pre-cool) ลดการดึงไฟจากกริดหลัก ทั้งนี้ยังเชื่อมข้อมูลพลังงานเข้ากับแดชบอร์ดคาร์บอนฟุตพรินต์ เพื่อคำนวณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิของกิจกรรมสวนแบบรายสัปดาห์ ทำให้ทีมงานตัดสินใจทดแทนเครื่องยนต์ดีเซลเดิมด้วยมอเตอร์ไฟฟ้าในงานฉีดพ่นและขนส่งภายในแปลง

ผลปีแรกให้ผลผลิตเกรดส่งออกเพิ่มขึ้นเฉลี่ย 24% การสูญเสียหลังเก็บเกี่ยวลดลง 31% การใช้น้ำต่อกิโลผลผลิตลดลง 46% และพลังงานไฟฟ้าซื้อจากกริดลดลง 52% เมื่อเทียบฐานปี 2023 โดยรวมโครงการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกสุทธิได้ราว 1,420 tCO2e/ปี จากการใช้พลังงานหมุนเวียน การจัดการน้ำเชิงแม่นยำ และการเปลี่ยนผ่านสู่ระบบขับเคลื่อนไฟฟ้า สอดคล้อง SDG 2, SDG 7, SDG 13 และตอบตัวชี้วัดปี 2025 คือ 96, 210 และ 111